ส่วนในศาสนาอเทวนิยม เช่น ศาสนาพุทธ นักบวชคือผู้เข้าสู่ธรรมวินัย ปฏิบัติตามหลักพรหมจรรย์ คือ
ศีล สมาธิ ปัญญา เพื่ออบรมขัดเกลาชีวิต มุ่งตรงต่อนิพพาน เรียกภิกษุบ้าง สมณะบ้าง ทำหน้าที่อบรมตนและช่วยเหลือสังคม
การบวช เป็นศัพท์ที่ใช้ในทางศาสนาโดยมีขั้นตอนที่จะทำให้บุคคลธรรมดาผู้นับถือศาสนาต่างๆ กลายเป็นนักบวชของศาสนาที่ตนนับถือนั้น การบวชมักประกอบไปด้วยพิธีกรรมและแบบพิธีต่าง ๆ ซึ่งขั้นตอนการ
.
บวชกาย คือ มีผ้าห่มกาย เพื่อแสดงให้รู้ว่าเป็น นักบวชในศาสนาใด
บวชแต่ภายนอก แต่ไม่ได้บวชภายในด้วย
พระภิกษสงฆ์ คือ นักบวชในพุทธศาสนา มีผ้าห่มสีเหลืองพันกาย พระภิกษุ ต้องบวชทั้งกา่ยและใจ คือ มีอาการสำรวม ยึดถือพระธรรมวินัยอย่างเคร่งคัด จึงมีศีล 227ข้อ
เพื่อใช้เป็นแนวทางปฏิบัติ
การบวชจิต ถือศีลจากภายใน "ทำดี คือ คนมีศีล"
ยึดถือ เอาศีล 5 เป็นแนวทางปฏิบัติ.. ศึกษาธรรมะ ฝึกปฏิบัติธรรม คือ การฝึกกาย ฝึกจิต
เวลาจะเป็นตัวพิสูจน์ จะเป็นนักบวชแบบใด หลังจากเวลาผ่านไป 3 ปี
หนังสือที่เขียน เล่าประสบการณ์ การปฏิบัติธรรม เป็นตัวหนังสือที่ได้มาจาก การศึกษาเรียนรู้ และการปฏิบัติ ให้เห็นจริง รู้จริง..และมาสู่หนทางปฏิบัติสุดท้าย โดยมีเวลาทำให้ให้รู้แจ้ง 5 ปี




ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น