นี่แหละมึงไอ้สันดาน

กรรม คือ คิด พูด ทำ..ไม่ใช่แค่ "ทำ" อย่างเดียว ..ในความหมายของกรรม คือการกระทำนั้น คนส่วนใหญ่เข้าใจว่า คือ ทำ..แต่ในรายละเอียดที่แท้จริง  "กรรม" เริ่มต้น และ มีผลแห่งกรรมนั้น  จาก คิด คือ ภายใน และตัวเรารู้ แต่ คนอื่นไม่รู้ และแสดง ออกมาภายนอก ให้คนอื่นเห็น เป็น พูด และ ทำ..

ให้ธรรมเป็น ทาน..การสอนหรือแนะนำ การเผยแพร่ ความเป็นจริงของคน เริ่มต้นตั่งแต่เกิด จนถึงตาย

เริ่มต้น.."การเกิดมาเป็นคน นั้นประเสริฐที่สุด" เพราะมีโอกาส สร้างกรรมดี เพื่อผลของกรรมในภพหน้า.. 

การเกิดมาเป็นคน .จิตของคนนั้นจะติดผลของกรรมเก่า และ สันดานหรือธาตุแท้ ของตัวเรา ที่จะแสดงออกมา ด้วยเหตุของตัวเรา การรับรู้จากผัสสะ ..จึงมีการเกิดที่เป็นความคิด การปรุงแต่ง ที่ทำให้เกิดทุกข์ 

ถ้าไม่มีจิตใต้สำนึกเดิมจากภพเก่า ที่เป็นกรรมดี .สันดานของคนจะอยู่กับตัวเรา จนสิ้นสุดอายุขัยจนตายจากไป

"สันดาน "มีอยู่ในทุกตัวตน ที่คนเข้าใจว่า เป็นเรื่องของการทำชั่ว ทำเลว ความเป็นจริงนั้น. มีทั้งดีและเลว มีสันดานหรือธาตุแท้ ในตัวเรา ..แต่ในที่นี้ มึงใช้เรียก สันดานหรือธาตุแท้.ที่เราต้องเรียนรู้...

เริ่มตั้งแต่เกิดขึ้นมาเป็นคน ..ปฏิสนธิ ในท้องแม่..และวันที่คลอดออกมา ลืมตามองโลก.. จิตจะอยู่กับกาย เป็นตัวเรา เริ่มมีการรับรู้ด้วยผัสสะ...กรรมเริ่มมีผล หรือเหตุของกรรมใหม่เริ่มต้นนั่นเอง..

สิ่งแวดล้อม ..เป็นสิ่งสำคัญของ..จิตที่ว่างในวัยทารก วัยเด็ก .ซึ่งมีผลอย่างมากที่จะเป็นปมด้อย จิตใต้สำนึก ที่เป็นปัญหา ของการดำเนินชีวิต 

สุขภาพจิต จึงมีความสำคัญกว่าสุขภาพกาย..มีผลเกี่ยวข้องกัน.ในอนาคต ของกรรม..นี่แหละ การสอนหรือแนะนำ ธรรมเป็นทาน ในหัวข้อ "นี่แหละมึง ไอ้สันดาน"

แต่การพิจารณา นำเสนอ รูปแบบในการเผยแพร่ เป็นแบบใด ที่ทำให้น่าติดตามและทำให้คนทั่วไป รู้และเข้าใจ ในการสอน การเผยแพร่ เพื่อให้รู้ธรรม .ไม่ใช่สอนในแบบของพระ ที่เป็นอยู่ทั่วไป เข้าใจยาก เพราะยึดติดในคำสอน และพุทธวจน  การสอนที่เป็นรูปแบบของบทเรียน  ครูสอนนักเรียน การนำภาษาบาลี มาสอน เป็น คติพจน์ 

ถึงแม้จะไปเข้าวัดปฏิบัติธรรม ฟังธรรมอยู่เป็นประจำ  ก็ยังไม่เข้าใจ มีข้อสงสัยและเป็นคำถามอยู่เป็นประจำ

การสอนธรรม การสอนเรื่องความเป็นจริงของคน.ที่เกี่ยวข้องด้วย กรรม และ ใช้การปฏิบัติ หรือ ทำ เพื่อให้เข้าใจง่าย    ในความจริงเรื่องของธรรมนั้น คนเราประสบมาอยู่แล้วในชีวิตประจำวัน ..แต่เราเรียนรู้แต่ภายนอก คือ ตัวเรา ตัวกู ที่เป็นนามธรรม..

เมื่อคนทั่วไป ไม่เข้าใจ คือ คำว่า "กู หรือ เรา หรือจิต".จึงไม่เข้าใจในเรื่อง ธรรมที่แท้จริง ของคนเรา 

จึงไปค้นหาความเป็นจริง ด้วยความรู้หรือความจำ ที่เป็นรูปแบบของตำรา หรือบทเรียน นั่นเอง..

ธรรมนั้น รู้ได้ด้วยการฏิบัติของตนเอง "ปัจจัตตัง "

พระสงฆ์ สอนธรรม ในรูปแบบที่รับรู้มา ในสิ่งที่ตนปฏิบัติ 

การสอนธรรม เพื่อให้รู้ความเป็นจริงของคน เพื่อไปสู่หนทางดับทุกข์..

ตัวเรายังไม่เข้าใจ ในสิ่งที่เป็นตัวเรา ทั้งที่อยู่กับเรามาทั้งชีวิต แต่หวังไปสู่นิพพาน..จึงเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก

"รู้เรา รู้ตัวเรา"  ธรรมที่เป็นพื้นฐานแห่งการไป สู่นิพพาน.. "รู้ไม่ใช่ของเรา ของกู" ทุกอย่างล้วนเป็นธรรมที่ "พุทธะ" ได้ค้นหาและพบ นำมาสู่ พระธรรมคำสอน..

เมื่อครูผู้สอน สาวกของพุทธองค์ คือ พระสงฆ์ ยังไม่เข้าใจ ..จึงเป็น "พุทธศาสนา .ลูกผสม ที่ผสมไปกับลัทธิอื่น อยู่กับวัดของเราชาวพุทธ ในประเทศไทย. แม้แต่พระ ยังแยกไม่ออก ยอมรับและทำสืบทอดต่อๆกันมา

การนับถือพุทธศาสนา ด้วยปากหรือตัวหนังสือ ไม่ใช่การปฏิบัติ ด้วยตนเอง ตามคำสอนของพุทธะ.. ครูหรือสาวก มีความสำคัญที่สุด .ในการสอนธรรม.หรือแนะนำ  ชี้หนทางการปฏิบัติ เพื่อให้เข้าใจง่าย "รู้แจ้งเห็นจริงด้วยตัวเราเอง"

ปัจจุบัน เป็นผลของกรรม ..มนุษย์โลก..ถึงเข้าสู่ยุคเสื่อมถอย เมื่อใกล้ถึงที่สุดแล้ว จึงเกิดพุทธเจ้าองค์ใหม่ เข้าไปสู่ยุคศิวิไลย์.. ซึ่งอีกไม่นาน จะมีผู้แสวงหา ค้นหาความจริงของตัวตนมากขึ้น ..และมีรูปแบบใหม่ในเรื่องการปฏิบัติใน คำสอนเหล่านั้น

เราได้เห็น พุทธ ในหลายนิกาย ที่ยึดเอาคำสอน "พุทธะ" มาเป็นหลักในการสอน แต่ได้ใช้ความคิดตนเอง ป้อนเข้าไปในคำสอนนั้นๆ..

อนาคต คนจะเข้าใจธรรม รู้แจ้ง เห็นจริง มากขึ้น..และ จะไม่มีอาชีพพระสงฆ์ เช่น ปัจจุบัน 

ความเสื่อมของพุทธศาสนา..จากเหตุของสาวก .จะมีให้เห็นมากขึ้นทุกวัน..และมีพระสงฆ์ สายปฏิบัติมากขึ้น มีคนนับถือ เลื่อมใสมากขึ้น มาเป็นผู้เผยแพร่ ธรรมของพุทธะ ..

ไม่มีใครหนีกรรมที่เกิดขึ้นได้ ..ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนแปลง ด้วยการทำลายของเดิม เพื่อให้มีของใหม่ เกิดขึ้น.. ติดตาม  " นี่แหละมึงไอ้สันดาน" ไม่ใช่เรื่อง ไอ้สันขวาน  นะครับ.